De vermoeidheid van engelen

Deze serie vertelt over melancholie, slijtage en de ironie van verlaten beschermers. Verre van het stralende, vreugdevolle, troostende of jeugdige beeld dat onze verbeelding bevolkt, dragen engelen een andere waarheid: velen van hen zijn vermoeid, gedesillusioneerd, soms zelfs ontgoocheld. Als beschermers van de doden is de ironie van het lot dat ze op hun plaats blijven – vastgenageld aan de grond, statisch, stille getuigen van een wereld die voorbijgaat en niet meer omkijkt. Bevroren in hun eeuwige wake, hebben ze decennia, soms eeuwenlang onbeweeglijk de wacht gehouden. Gevallen niet door opstand, maar door vermoeidheid. Berustend, bieden de engelen hier geen troost meer. Als dragers van adem resoneert hun marmeren stilte door historische processen, en in spookachtig licht wordt hun fragiliteit onthuld. Fluweelzachte schaduwen en korrelige texturen roepen stof op en overstijgen hun veroudering. Deze serie nodigt ons uit om onze relatie met engelen – en met de fragiliteit van elk geloof in eeuwige dienstbaarheid – te heroverwegen.

Monya Ghabantani
Monya woont en werkt afwisselend in Brussel en Roubaix en zet haar genealogisch en transgenerationeel onderzoeksproject voort. Door de lens van haar Frans-Tunesische afkomst en via haar onderzoeksprojecten verzamelt ze elementen van verbondenheid. Ze werpt licht op banden en relaties door middel van analoge fotografie en historische lichtgevoelige processen. Deze serie, 'De Vermoeidheid van Engelen', is een uitnodiging om contact te maken met deze andere wezens, buiten de context van de glorieuze figuren die in onze verbeelding bewaard zijn gebleven. Ze is sinds 2021 kunstenaar bij TinyGallery.